Tagarchief: culinair

Letters in de soep

websize_vw9ntlgqe7ejq348toey[1]

Het Brusselse restaurant ‘Comme chez soi’: 2 Michelinsterren. Het Antwerpse restaurant ‘Kommilfoo’: 1 Michelinster. Wij ook! dachten de nieuwkomers op de soepmarkt en ze doopten hun soepbar prompt ‘Comme Soupe’.

Kom, ik maak meteen een beetje reclame: Trek in een kom soep? Kom naar ‘Comme Soupe’, in Antwerpen. Wat de Frans getinte woordspeling betreft is dit soeprestaurant alvast mijn favoriet. Of ga naar ‘SoepMie’, ook in Antwerpen, of naar ‘SoepTrien’ in Aalst, of nog, naar ‘Coup de Soup’ in Leuven. Die naam  heeft iets vurigs of oppeppends over zich al naargelang je aan ‘coup de cœur’ of ‘coup de pouce’ denkt, maar ik vrees dat de West-Vlaamse studenten zich minder aangesproken voelen door ‘koedesoep’… . Blijf je liever thuis? Bel dan gewoon naar ‘Soeperstar’ uit Gent, die leveren aan huis.

Trendy soepbars spelen graag met woorden en daar wordt iedereen vrolijk van. Maar het is niet nieuw. Soepeters hebben altijd graag met letters gespeeld, van jongs af aan, denk maar aan de lettervermicelli: met de soeplepel in aanslag op zoek gaan naar de ontbrekende letter, meticuleus glibberige woordjes vormen op de soepbordrand, om ze ten slotte,  genadeloos en in één hap, te doen verdwijnen in je mond.

Nostalgie? Neen, hip!

Soepchefs, mag ik jullie een suggestie doen? Beloon de klanten die met lettervermicelli de naam van jullie soepbar kunnen maken met een gratis of extra bord soep. OK? Geef me maar een seintje.

Like it? Share it!

Linkedin: be.linkedin.com/in/christlverbert/nl              

Paris-Brest

paris_brest[1]

Paris-Roubaix? Als wielrenner weet je meteen waar je voor gaat. Milaan-San Remo? Stevig doortrappen tot in San Remo. Luik-Bastenaken-Luik? Praktisch, moet je tenminste niet met je fiets de bus op, terug naar plaats van vertrek. Paris-Brest-Paris (PBP voor de kenners): idem.

Deze koers doet bij snoepers echter ook een ander belletje rinkelen. Taart!!  Op vraag van de vader van PBP creëerde bakker Louis Durand in 1910 een stevig gebak in de vorm van een fietswiel. Et voilà, de Paris-Brest was geboren.

De zware klassieker (341 kcal per portie) is weer helemaal in. Topchefs proberen lichtere pralinévullingen uit, amateurbakkers geven elkaar tips op het web, bloggers publiceren posts.  Alleen, die éne bakker die een rechthoekige Paris-Brest promoot, heeft die het wel goed begrepen?

‘Où déguster les meilleurs Paris-Brest à Paris?’ (terrafemina.com, 2013)

Quant au Paris-Brest, sans être mon dessert préféré, j’ai juste pris un plaisir immense à le savourer. Onctueux, praliné comme il faut et pas trop sucré: à tomber! (Laurie L. Tripadvisor, 2012)