1 april·hoax

1 april? Gevaar: “Canular”!

private-category-poisson-interdit-laisse-img[1]

“L’Académie française valide finalement « Ils croivent » […].”

Wanneer dit bericht op twitter voorbijkomt gaan je wenkbrauwen automatisch de hoogte in. Ils croivent voortaan even correct Frans als ils croient? Ongeloofwaardig. Straks aan de collega’s vragen, of neen, liever nu onmiddellijk bingen of googelen.

Natuurlijk is het niet waar, c’est un canular*. 

De nepnieuws-site Le Gorafi nous mène en bateau en kent de knepen van het fopvak. Zo lanceert ze het valse nieuws één dag vóór in Le Figaro verschijnt dat de Académie française, voor het eerst in de Franse geschiedenis, een … Brit in haar rangen opneemt (regel 1: speel in op de actualiteit). Dat de grap over ‘croivent’ gaat lijkt evenmin toevallig: de Académie kaartte het onderwerp vorig jaar zelf aan in een negatief advies, en sprak van ‘une faute grossière‘ (regel 2: zinspeel op een waar feit). En wij – lezers, twitteraars, facebookers, bloggers –  doen de rest (regel 3: zet je lezer aan het werk, zorg dat hij iets doet).

“Tous les articles relatés ici sont faux […]” lees je onder de ‘A propos’ van de website. Of hoe een info staat of valt volgens de  bron. Maar ook, schitterend hoeveel plezier je kan beleven aan een (echte of valse) 3 de persoon meervoud van de indicatif présent van een Frans werkwoord !

* un canular [kanylaʀ]: vals nieuws, fopbericht

P.S. een aprilvis, un poisson d’avril,  is ook een canular, maar dan enkel op 1 april

3 gedachten over “1 april? Gevaar: “Canular”!

    1. Ja hoor, canular is een synoniem voor bobard, canard, hoewel dat laatste woord wat meer in onbruik is geraakt. Un canard kan ook verwijzen naar een waardeloze of goedkope krant. De makers van het Franse satirische weekblad “Le Canard Enchaîné” hebben zich hierdoor waarschijnlijk laten inspireren.

      Like

  1. Franstaligen lassen soms een v in tussen twee klinkers of vocalen, zoals in ‘croivent’. In vaktaal heet dat een intervocalische v. Nederlandstaligen lassen graag een intervocalische d in sommige werkwoorden in.

    In het werkwoord ‘bevrijden’ is die d algemeen aanvaard, hoewel het werkwoord spreekt over ervoor zorgen dat iemand vrij komt. Vrij en niet vrijd. Toch wordt de “logische” oudere vorm ‘bevrijen’ nooit meer gebruikt. Soms doet een ingelaste intervocalische d de wenkbrauwen fronsen. Zo kom je weleens het werkwoord ‘beeldhouden’ tegen, maar die d wordt nog algemeen als fout beschouwd.

    Bij veel andere werkwoorden is er helemaal geen neiging om een intervocalische d in te lassen. Zo willen mensen weleens een uurtje vrijen, maar nooit een uurtje vrijden.

    ‘Ils croivent’ naar analogie met ‘ils boivent’ … Rare jongens, die Gallo-Romeinen!

    Maar niet héél raar. Veeleer fascinerend.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s