Boeken

Ruggenruzie

IMG_3108 - Copie

In onze boekenkast zoeken Franse, Nederlandse en Engelse boeken altijd hun taalgenoten op. Ze staan netjes en gezellig bij elkaar, tot een nonchalant exemplaar van plaats verwisselt, een toerist zich niet meer herinnert waar hij juist stond of een nieuwkomer een al bezette plaats opeist. Dan zoek ik  – in overleg met de titels uiteraard –  een compromis, hopend op een spoedige boekenstilstand.

Gisteren was het weer zover. Toen viel het me op. Om de titels van rechtopstaande Franse boeken te lezen, draai ik mijn hoofd naar links, en voor de Nederlandse en Engelse titels, een beetje naar rechts. De Franse rugtitels stijgen, de Nederlandse en Engelse dalen. Tweerichtingsverkeer. Vandaar al die herrie op de boekenplank! Gelukkig staan er ook meer gezette exemplaren tussen,  met horizontale rugtitels. Dat schept rust.

Is er dan helemaal geen consensus bij die uitgevers? Tja. Een Duitse DIN-norm en ISO-norm 6357 adviseren om rugtitels van boven naar beneden te drukken; zo blijven ze leesbaar wanneer een boek met de omslag naar boven op tafel ligt, stellen ze. Nederlands- en Engelstalige uitgaven gaan daar meestal volledig in mee, maar, wat had je gedacht, Franse, Zuid-Europese en ook Duitse boeken meestal niet.

Het zit de Fransen nochtans niet lekker dat hun stijgende titels ‘non normalisés’ zijn. Journaliste Patricia Jaffray heeft het zelfs over een ruggenruzie (une querelle de dos), waarbij de voor- en nadelen van horizontale titels, titels à la française en titels à l’américaine (sic) de revue passeren.

Maar daar blijft het bij. Ach wat, denken sommige Franse uitgevers, je leest van links naar rechts, dus een rij titels bekijken doe je gewoon ook, van links naar rechts. En dat van die onleesbare rugtitel van een liggend boek: je ziet de covertitel toch, volstaat dat niet? Oké, niet als de boeken op een stapeltje liggen, maar draai ze dan gewoon om. Pas de soucis.

Daarnet nog even gecheckt. Inderdaad, de meeste Franse titels op onze planken gedragen zich ‘hors norme’, behalve één dissident van uitgeverij Bordas, met een on-Franse rugtitel. Minuit, Gallimard, Stock en Fayard spelen dan weer op veilig door de rugtitels systematisch horizontaal te drukken, zelfs op dunnere exemplaren.

En  Grasset? Een uitgever die niet kan kiezen.  Hoe kan je anders dat éne boek verklaren met een horizontale rugtitel op het boek zelf, én een on-Franse, dalende titel op de losse boekomslag? Als dat exemplaar ooit tussen de Nederlandse of Engelse boeken verzeild geraakt … eigen schuld.

P.S. Hoe staan jouw boekenruggen erbij? Houden ze zich netjes aan de norm of zitten er vrijbuiters tussen? En wat met nog andere talen? Ik ben benieuwd!

 Linkedin: be.linkedin.com/in/christlverbert/nl               Twitter: @ChristlVerbert

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s